Voor u gelezen in De Stentor van 4 september 2012

Klokkenluider voor de natuur

Anita Bannink wandelt veel met haar hond door het buitengebied, waarbij ze haar ogen goed de kost geeft. foto Hans van de Vlekkert

Anita Bannink wandelt veel met haar hond door het buitengebied, waarbij ze haar ogen goed de kost geeft. foto Hans van de Vlekkert

EMST/EPE -Buitengebiedbewoonster en PvdA-raadslid Anita Bannink trekt aan de bel als natuurbelangen in het geding zijn. „Mensen zouden meer rekening moeten houden met de natuur.”

Iedere keer als ze ziet dat iemand in het Eper buitengebied de natuur (in de breedste zin des woords) geweld aandoet trekt Anita Bannink aan de bel.

In eerste instantie spreekt ze de overtreder persoonlijk aan, "maar als dat niet helpt ben ik niet te benauwd er handhavers op af te sturen." Ze realiseert zich dat ze daarmee niet altijd vrienden maakt in haar directe woonomgeving.

"Ik zie het zo: we wonen hier in een heel mooie omgeving en ik zie ons, de mens, als tijdelijk beheerder daarvan. We moeten er zuinig op zijn, zodat we ook nog iets na kunnen laten. Ik wijs mensen op hun verantwoordelijkheden. Omdat het mis gaat als we dit zo door laten gaan."

Nee, ze zou geen BOA (buitengewoon opsporings ambtenaar) willen zijn en zelf bekeuringen kunnen uitdelen. "Ik zie mezelf meer als iemand die de gemeente wil wijzen op wat er gebeurt."

Wat haar daarbij frustreert is dat die gemeente zo moeilijk bewijslast kan vinden: "De gemeente Epe doet wat ze kan binnen de regels. In die zin is Epe best een groene gemeente. Maar veel regels komen van de provincie en het Rijk en die zijn heel erg beperkt. Die regels beperken de gemeente ook om stevig te kunnen ingrijpen. Iemand vervolgen is vaak moeilijk. Dat vind ik naar andere burgers toe ook niet altijd te verkopen." 

Wel vindt ze dat de gemeente vorig jaar een fout heeft gemaakt door de regels voor kapverguninngen te versoepelen. "Er wordt nu meer gekapt", is haar stellige overtuiging.

"Bomen mogen nu tot een bepaalde omvang zonder vergunning worden gekapt, maar dat is toch met geen mogelijkheid te controleren? En als een boom eenmaal weg is, hoe kun je dan controleren of die aan de afmetingen heeft voldaan?" 

Juist 'in de natuur' wordt meer gekapt dan voorheen, zegt ze. "Je ziet dat mensen een huis kopen in het bos, het willen vergroten en er dan omheen een complete kaalslag uitvoeren. Elke boom moet om. Veel mensen gaan in de natuur wonen, terwijl ze niks met die natuur hebben. Dat zijn dan mensen die natuur graag bij anderen zien maar niet in hun directe omgeving willen hebben."

Zelf woont ze nu tien jaar in het buitengebied van Emst, midden in de natuur. "Ik heb me altijd al betrokken gevoeld op de natuur, maar hier wonen versterkt dat wel. Juist als je er tussen woont zie je ook veel meer de gevolgen van wat mensen met die natuur doen. En geloof me, dat is niet altijd even plezierig. Hoe meer ik te weten kom over de natuur, hoe meer ik de behoefte krijg haar te beschermen."

In buitengebieden heerst over het algemeen een mentaliteit van 'leven en laten leven'. Bannink is zich daarvan bewust en repecteert dat ook. "Veel mensen willen geen problemen in hun directe omgeving en hebben een sterk buurtgevoel. Ook omdat ze van oudsher van elkaar afhankelijk zijn. Ik heb dat zelf ook deels wel, hoor, dat buurtgevoel. Maar als ik iets illegaals zie stap ik er wel op af en ben ik ook wel bereid met de vuist op tafel te slaan."

Home